In mijn vorige blog schreef ik dat ik geen slachtoffer meer wil zijn van anderen.
Dit is uiteraard een hele grote wens en ik hoop er in de toekomst veel beter mee om te kunnen gaan.
Maar slachtoffer, wat bedoel je?
Als kind ontwikkel je sociale factoren, waaronder wat je wel en niet leuk vindt, emotionele zaken, recht en onrecht.
Maar als je een narcistische ouder hebt, ziet die ontwikkeling er net iets anders uit, omdat ergens het systeem zegt dat je je wilt ontwikkelen. Een kind van een narcist is extra alert op gevaren, maar daar kun je soms ook blind voor zijn, als iemand je via de juiste weg benadert.
Bovendien denk ik niet dat ik de liefde en slechte kanten van mensen voel zoals mensen dat gemiddeld zouden doen.
Als ik behulpzaam wil zijn voor de mensen met wie ik contact heb, kom ik met die liefde voor steun een heel eind. Helaas heb ik de afgelopen drie maanden vier mensen geholpen die mij zwaar benadeeld hebben en mij gebruikten.
Ik zag het niet aankomen…
Het gaat over zachte aanpak, misschien ook domheid van de ander die alleen maar denkt, dat Melchior een goede sugar daddy is.
Piotr was zo iemand, van Tjechische afkomst, die tijdelijk in Amsterdam woont. Ik dacht dat ik hem zou helpen met een website. Hij wilde een dure camera die goede foto’s kon maken. Ik zou het gedeeltelijk voor hem financieren, hij zou mij dan terugbetalen. Maar ik zag ondertussen dat hij een paar beloftes niet nakwam en besloot ook niet veel verder over de camera te praten.
Piotr werd brutaler in zijn opmerkingen. Ik probeer altijd het gedrag van anderen te rechtvaardigen door ze in mijn gedachten een etiket op te plakken.
Maar trok het gewoon niet meer. Hij probeerde mij mentaal te onderdrukken en manipuleerde mij op het einde door te zeggen: ‘Ik moet eigenlijk naar huis, maar dat kan niet omdat ik me schaam dat ik de camera niet heb’.
Deze opmerkingen raakten mij niet. Hij had ook gewoon kunnen vragen of we die camera konden kopen, contract en klaar, dan was ik er voor hem geweest.
Voor hem is het een spel geweest, maar vooral ook domheid. Ik vermoed dat deze reactie van hem voortkomt uit teleurstelling en een beschadigd leven.
Ik heb ook een wat grotere crimineel in huis gehad, David, van Roemeense afkomst, die door het Schengengebied zwerft…. Hij bleef een tijdje bij mij thuis en hielp in het huishouden. Na 3 weken ontstonden er wat problemen, hij was op dat moment niet in mijn huis. Hij werd boos en ik besloot op internet naar oplossingen te zoeken.
Toen ik zijn naam op Google zocht, vond ik een artikel in Engeland, hij werd gezocht wegens bank- en ID-fraude…. mijn redding is dat in Engeland dus geen privacy geldt voor een crimineel.
Pas een dag later besefte ik wat hij mij had aangedaan.
Ik moest mijn paspoort en rijbewijs als frauduleus handelen opgeven, ik had ze nog wel, maar hij heeft er kopieën van gemaakt, om ze later met een eigen foto erop, te misbruiken. Mijn creditcard was misbruikt (gelukkig beperkt) en ik heb al mijn wachtwoorden opnieuw moeten instellen. Dit was een zware periode en ik kon 4 dagen nauwelijks praten van de stress die ik had.
25 januari sprak ik met Carlos, nu een vriend die ik 3 jaar geleden in Londen ontmoette. Hij is van Braziliaanse afkomst en het klikte toen om elkaar vaker te spreken.
Omdat ik wat opener was over mijn situatie, legde hij zijn situatie uit en vroeg of dit ook voor mij gold.
Het begon langzaam door te dringen. Ik had het namelijk diep voor mezelf weggestopt en nooit beseft dat ik dus een narcistische ouder heb en ik wist ook niet dat je als kind daarin verschillende eigenschappen hebt.
Ik was eigenlijk in shock toen ik mijn persoonlijkheden op internet las….
Maar ik ben ook blij, want nu kan ik er eindelijk iets aan doen.
Nu voel ik nog steeds schaamte, maar die schaamte zal hoop ik verdwijnen.
En Carlos, hij is mijn held! Omdat ik nu iets kan doen om weer gelukkig te worden. Maar het traject zal nog lang duren.
Ik kan mij nu beter wapenen tegen gevaarlijke mensen die niet bepaald goed voor mij zijn.
Ja en Piotr, heb ik voor 25 januari leren kennen en na 25 januari heb ik hem als een rugzak van mijn schouder genomen en die rugzak langs de kant van de weg gezet.
Ik denk nog steeds dat Piotr iets goeds in zich heeft, maar dat wordt nu overschaduwd door het gebruik van drugs en enkele mentale problemen die hij heeft. Daar kan ik hem niet mee helpen, zijn persoonlijkheid en daarmee zijn mentale problemen zijn voor mij veel te sterk.
Vanavond ga ik eten met een goede vriend, Felix.
Felix heb ik leren kennen via een oude bekende. Hij is een goede kerel, maar heeft nu een Roemeense man in huis. Toen hij me erover vertelde, hoop ik dat hij op zijn hoede is.
In de volgende blog ga ik hier verder mee.
groetjes,