Gedachten vallen op hun plaats

Ik ben altijd wel een denker geweest, vooral als Ik iets wil maken, maar ook als ik bezoek krijg, het lukt me me vaak goed om even een paar stappen extra vooruit te denken. Wat moet ik halen qua drinken, eten, een klus voorbereiden.

Sinds ik weet dat ik nog even wat struggles uit mijn verleden moet wegwerken, heb ik echt weinig behoefte om nieuwe mensen te leren kennen. Mentaal ben ik veel op een rij aan het zetten, maar ik merk dat ik wel echt een professional ernaast nodig heb, dat duur nog een week of vijf.
Morgen heb ik wel een afspraak met de ondersteuner vanuit de huisartspraktijk…

Maar ik ben ook al wel veel echt een plaatsje aan het geven, om snel weer vooruit te kunnen. Mijn doel is vooral niet om te blijven hangen in ellende. Vooruit kijken vind ik persoonlijk wel het belangrijkste, maar ik probeer het vooral rustig aan te doen. Forceren betekent fouten maken en lijkt me sowieso heel slecht.

Wel heb ik besloten inmiddels me iets terughoudender op te gaan stellen naar mijn ‘vriendenkring’ over hoe het gaat. Ik kreeg al de opmerking van iemand dat ik het drama maar zou blijven opzoeken. Ja, au, die deed nog wel even pijn. Ik merk dat weinig mensen kunnen inleven wat het nou zou kunnen betekenen om op verschillende manieren niet de juiste ontwikkeling gehad te hebben. Het is geen hype van me nu dit gevonden te hebben. Ik bel wel blij dat ik nu deze oorzaak gevonden heb, daarmee kan ik de ‘gevolg-effecten’ dempen en kan ik me in de toekomst beter beschermen op personen die het minder goed met me voor hebben.

Diep van binnen zelf-destructieve gevoelens hebben plus personen die graag ten gunste van anderen zich beter willen voelen, dat is natuurlijk een gevaarlijke combo voor mij.
Die knoop denk ik wel goed doorgehakt te hebben. Ik zal vast wel een keer een fout maken, maar niet met desastreuze gevolgen.

Gelukkig heb ik een paar vrienden die mijn verhaal wel begrijpen, vooral omdat ze in een soortgelijke situatie zitten, waarbij een ouder ‘gemist’ werd.
Ja ik ben mijn eigen verhaal, maar ik ben zeker niet uniek met gemiste of niet gekregen liefde in de jeugd.

greetz,